De lettergreep Alt heeft in de naam Altona niets te zoeken. Integendeel. Het Hamburgse stadsdeel Alt-Altona is zelfs volledig verdwenen. Dat is wijten aan de verwoesting in 1943, maar vooral aan de nietsontziende wederopbouw die daar op volgde. Neu Altona is het meest compromisloze wederopbouwgebied van Hamburg-en misschien wel van heel Duitsland. En dat heeft […]
Lees verder
Begin jaren ’80 werd het mogelijk een computer te kopen voor thuisgebruik. Je had er een flinke portemonnee voor nodig maar vooral veel plaats. Zo’n gevaarte bestond uit een toetsenbord, een flinke kast, erg veel snoeren en natuurlijk een monitor. En wat had je dan? Een computer. Heel modern. Maar zo modern dat het eigenlijk […]
Lees verder
Vanuit de trein naar Amsterdam heb je bij station Maarssen uitzicht op het historische stadshart van Maarssenbroek. Een verzameling onthutsend lelijke gebouwen met de naam Bisonspoor. De naam heeft niets met de verwoestende uitwerking van het langstrekken van een kudde bisons te doen, maar is een verwijzing naar de ligging aan de spoorlijn. Wie op […]
Lees verder
In Utrecht verdwijnt het zeelandschap. Dat is niet een boodschap die je met de aanstormende klimaatcrisis zou verwachten. Het gaat dan ook niet over geologie, maar over het enorme kunstwerk Zeelandschap van David van de Kop. Dat moet wijken voor de vernieuwing van het Smakkelaarsveld. Maar niemand wil het hebben.
Lees verder
Paleis Soestdijk is een ongemakkelijk gebouw. Het is groot, onevenwichtig en bestaat grotendeels uit allerlei 19e-eeuwse onderdelen. Desondanks bezit het een bijzondere schoonheid. En die is helemaal helemaal gratis te ontdekken. Dat is het échte geheim van Soestdijk. Tijdens mijn bezoekje op en mistige wintermiddag maakt het een troosteloze indruk. Het paleis moet hoognodig in […]
Lees verder
De woningnood is hoog en nergens is fatsoenlijke woonruimte te vinden. Behalve in Baarn. Daar staat paleis Soestdijk al een tijdje leeg. Anti-kraak is geen optie. Een asielzoekerscentrum gaat het ook niet worden. Wel vreemd eigenlijk: Het gebouw werd namelijk al vanaf de 19e eeuw bewoond door immigranten: de aangetrouwde leden van het koninklijk huis.
Lees verder
Warenhuizen verschenen aan het eind van de 19e eeuw aarzelend in de centra van grote steden en hadden al vóór de oorlog een vaste plaats in dat leefgebied veroverd. Hun echte bloei kwam echter na de oorlog. In alle binnensteden verrezen enorme overgedimensioneerde koop-bunkers. Nergens had dat zulke desastreuze gevolgenals in de wederopbouwsteden in Duitsland. […]
Lees verder
Het Walburgisplein is een van de eerste stukken van Arnhem waar tijdens de wederopbouw weer een gesloten geheel ontstond. Er werd niet gereconstrueerd, want de situatie werd radicaal anders dan voor de verwoesting. Het werd een dorps hofje rond de kerk dat sterk contrasteert met de rest van de naoorlogse binnenstad. Heel sterk zelfs: Het […]
Lees verder
Geschiedenis van het Zwembad Klarenbeek in Arnhem.
Lees verder
In het Arnhemse landgoed Mariëndaal staat een bizar bouwwerk uit de 19e eeuw. De groene Bedstee. Het bestaat niet uit brutalistisch beton, maar uit bruut geknevelde bomen. De enorme constructie is een monument van preutsheid en werd gebouwd in de 19e eeuw toen het begrip ‘natuur’ nog een wat andere betekenis had. Herwilderen en re-natureren […]
Lees verder
Wie zijn vakantie op een spannende manier wil besteden kan in Wenen zijn hart ophalen. De stad bezit namelijk een fascinerende bouwlaag die bestaat uit zgn. Gemeindewohnungen, waarvan de Karl Marx Hof de bekendste is. Ondanks de enorme omvang en betekenis is dit spectaculaire stadslandschap nog niet opgenomen in de voorgekauwde lijst van bezienswaardigheden. Eindelijk […]
Lees verder
Wenen lijkt op een openluchtmuseum. Je vraagt je steeds af waar nu eigenlijk de uitgang is. Tot 1918 was het de hoofdstad de hoofdstad van een enorm keizerrijk. Na 1918 was het een enorme stad in een machteloos mini- staatje. Het lijkt alsof dat feit tot op heden hardnekkig ontkend wordt. Na de verwoestingen van […]
Lees verder
Aan de Juliana van Stolberglaan in Den Haag staat een groteske grijze ruïne. Hoewel het hier om een conservatorium gaat, is conservatie niet echt aan de orde. Het gebouw verdwijnt omdat er geen passende herbestemming voor kan worden gevonden. Dat is wel vreemd: gebouwd in 1980 is het pas 43 jaar oud. Te vroeg voor […]
Lees verder
De steriele licht-brutalistische torens van UNO-city staan naast een onvervalst 70-er jaren station van de Weense U- Bahn. Afgeronde raampjes, eindeloze roltrappen en een gulle mix van kunststof en beton maken het tot een volkomen getechnocratiseerde vervoersmachine die fijn aansluit bij het monumentale optimisme van de UNO giganten. Mooi is anders, maar in tegenstelling tot […]
Lees verder
Troosteloos Optimisme 