De Mathildenhöhe straalt optimisme uit en is een onbetwiste showcase van het Fin de Siecle. Destijds was het echter allerminst duidelijk dat er al zo snel een Fin zou komen. Dit ensemble was dan ook niet bedoeld als markering van het einde van dat tijdperk, maar juist als logische impuls tot de verdere ontwikkeling ervan. […]
Lees verder
Na de oorlog werd krampachtig geprobeerd alle levensfasen te verankeren in bebouwing. Vanuit die gedachte ontstonden flats om jonge vrouwen de kans te geven op zichzelf te wonen. Ter vóórbereiding van het huwelijk natuurlijk, niet als doel! Dat latent subversieve stukje vrijheid werd in toom gehouden in een woonvorm die het midden hield tussen een […]
Lees verder
Deze bunker staat bij een kruispunt in Amersfoort. Zoiets is meestal niet bijzonder. Maar hier wel. Want wie er een kaart op na slaat uit de oorlog ziet dat er op dat punt nooit en bunker stond. Na de oorlog trouwens ook niet. Hoe kan dat?
Lees verder
In Lunteren ligt het middelpunt van Nederland. De Goudsberg. Een ideale plek dus voor een man die zich enige tijd het middelpunt van Nederland waande. Mussert. Hij bouwde er een bescheiden en lullig Forum tégen Democratie. Maar met die afwijking houden de verschillen met het bekende partijtje ook op.
Lees verder
Vooruitgangsstraat. Zo’n straatnaam klinkt te optimistisch om realistisch te zijn. Behalve misschien in Duckstad. Het dan eigenlijk ook vreemd dat je nooit een Achteruitgangsstraat ziet. Of bijvoorbeeld een Stagnatiedreef en een Aftakelingsplein. Officieel dan. Want hier Brussel kom je behoorlijk in de buurt.
Lees verder
De toren van Huissen lijkt niets te maken te hebben met de 20e eeuw. Het wat suffe bouwsel is geen wonder van schoonheid en de traditie spat er vanaf. Toch is het een interessant voorbeeld van wederopbouwarchitectuur. Vlakbij de in moderne vormen herbouwde Eusebiustoren van Arnhem getuigt hij van andere visie op de toekomst: niet vernieuwend, […]
Lees verder
Arnhem werd in de oorlog voor een groot deel verwoest. Niet alleen tijdens de slag zelf, maar vooral daarna. De geallieerde bombardementen en de beschietingen door de Canadezen in 1945 vaagden een groot deel van het centrum weg. De toren van de Eusebiuskerk brandde af, stortte in en werd bij die gelegenheid letterlijk in tweeën […]
Lees verder
Naast de Katterug heeft Tilburg nóg een unieke plek in zijn midden! Het Koningsplein. Nu betekent uniek niet automatisch begerenswaardig. En dat is hier zeker ook het geval. Eerst het unieke. Om dat te begrijpen even een stukje uit een tekst uit 2014 nav. de 14e architectuurbiënnale in Venetie waarin het werk van ‘volbloed architect’ […]
Lees verder
Na Meloni’s verkiezingsoverwinning in Italie zou je haast vergeten dat elke populist vroeg of laat in een laatste rustplaats terecht zal komen. Een troostende gedachte. Soms zijn ze zich daar van bewust en nemen alvast een voorschot op de toekomst. Dat is zeker het geval bij haar belangrijke populistische voorganger Gabriele D’Annunzio. Hij was een […]
Lees verder
Parkeergarages zijn boeiende functionele gebouwen die op architectonisch gebied het slechtste in de mens losmaken. Als Dante in het bezit van een auto was geweest had hij zijn Hel beslist in een parkeergarage gesitueerd. De Springweg garage is beslist geen uitzondering op die regel en de schrijver van de Goddelijke Komedie had het er absoluut […]
Lees verder
Ooit was Nederland in de ban van een gevreesde aandoening: Flatneurose. Nu volledig vergeten, maar in de jaren ’70 een bekend fenomeen.Wat was er aan de hand? De enorme hoogbouwcomplexen die in de jaren ’60 overal uit de grond schoten waren gepland als ideale biotopen voor de moderne mens. Dat utopische woud der verwachting bleek […]
Lees verder
De hemel is blauw, het strand is geel en de bezoekers zijn bruin. Niet door de zon maar uit overtuiging. In Prora kon de Übermensch met een krappe beurs op staatskosten van het leven genieten.Dat werd mogelijk gemaakt door de KDF. Kraft durch Freude. De Nazi’s richtten deze organisatie op met het doel gehoorzame arbeiders op […]
Lees verder
Al binnen geweest? Dan naar buiten. Dat is even slikken. Functionalistisch is dit niet. Functioneel waarschijnlijk ook niet trouwens. Een lange façade bestaande uit arcades en twee enorme torens omsluit als decor de ruimte van een plein. Alsof je per ongeluk op de bühne van een vereniging voor amateurtoneel bent beland.
Lees verder
Het station van Nijmegen lijkt in een permanente staat van onvoltooidheid te verkeren. Dat is niet vreemd, want eigenlijk is het samengesteld uit ongeveer drie gebouwen. Eentje uit 1894, een tweede uit 1954 en nog bijna twee uit 1973 en rond 1998. En dan is er recentelijk is er ook nog wat aan rondgeknutseld. Dat […]
Lees verder
Troosteloos Optimisme 