De Zonnehof in Amersfoort is een duistere plek. Hij wordt gedomineerd door een groot betonnen karkas dat de indruk wekt als gestript skelet op een slopersbal te wachten. Dat is echter niet het geval. Sterker nog: het gebouw is nog precies in de vorm zoals het werd bedacht, goedgekeurd en opgeleverd. Het wordt niet gesloopt, […]
Lees verder
Architectuur is een van de krachtigste kunstvormen die er bestaat omdat het de mogelijkheid biedt mensen via hun meest basale behoeften te manipuleren. In de DDR werd die eigenschap natuurlijk ten volle benut. Het stedelijk weefsel was daar in de eerste plaats een instrument om de bevolking in de gewenste ideologische vorm te persen. Bij […]
Lees verder
Het Franse armoedeprobleem is niet nieuw. De banlieue heeft een voorganger in de krottenwijken die vroeger op de plaats van de boulevard Périphérique lagen. De Ringweg van Parijs-de Périphérique- is een bekende semi-permanente verblijfplaats voor het legioen aan vakantievierders dat er jaar in, jaar uit, op stil mag staan tijdens zwarte zaterdag. Niemand vindt dat […]
Lees verder
Het bijbelse Jericho was bekend door z’n muren, maar de Amersfoortse versie beschermt zichzelf uitstekend door zijn afstotende uitstraling. Het gaat hier om het kleine wederopbouwwijkje Jericho dat begin jaren ’50 aan de oever van de Eem werd opgetrokken.
Lees verder
Kreuzberg hip? Wel als je geld hebt. De huizen zijn inmiddels onbetaalbaar en de toeristen komen in groten getale en vragen zich waarschijnlijk stiekem af wat er nou zo bijzonder aan is. Heel Kreuzberg? Nee een klein stukje houdt dapper stand tegen hipsters en toeristen. Moeilijk is dat niet, want het stukje post-puin architectuur wordt […]
Lees verder
In Heerlen werd in de oorlogsjaren een wijk gebouwd om immigranten op te nemen. Het waren beambten en hoger personeel die de Duitse bezetter naar de stad wenste te halen om het bestuur van de kolenmijnen over te nemen. De nieuwkomers hoefden niet als noeste kolonisten de locals met geweld te onderwerpen (de VOC mentaliteit […]
Lees verder
Hoewel de arbeidersklasse in het begin van de 20e eeuw flinke materiële vooruitgang had geboekt bleef er op het geestelijk vlak nog wel wat te wensen over. Het uitputtende werk in de fabrieken was afstompend en had nog weinig met life long learning te maken. Om ervoor te zorgen dat de arbeider zich niet helemaal […]
Lees verder
De aloude wens om een ideale samenleving af te dwingen vertaalde zich vanaf de jaren ’60 in het bouwen van rationalistische woonmachines om weerloze mensen het paradijs in te duwen. In Berlijn verslikte zo’n bedillerige betonnen opvoeder zich in de realiteit. Het is het Die Schlange, een betonbrutalistisch monster dat boven een Autobahn werd gebouwd. […]
Lees verder
Het is niet zo lang geleden dat bijna elke kamer een kleine wolkenkrabber bezat. Een zwarte of zilveren toren met een enorme hoeveelheid knopjes en lichtgevende metertjes die het ding ook ’s nachts het aanblik van een Amerikaanse provinciestad gaven- of een totempaal, het maar net welk Amerika je verkiest. Het miniatuur flatgebouw sacraliseerde het […]
Lees verder
Een lavet. Klinkt chique. Lavare is Latijn, laver Frans. Een lavet zal dan wel diepe wortels hebben in de rijke Europese cultuurgeschiedenis… Niets van dat alles helaas. Het woord is een kinderachtige samentrekkeing van Laupman, Van der Eerde en Trip. Door de namen van dat olijke drietal creatief te verbinden ontstond het woord Lavet. Ontzettend klunzig en met […]
Lees verder
Na de oorlog werd krampachtig geprobeerd alle levensfasen te verankeren in bebouwing. Vanuit die gedachte ontstonden flats om jonge vrouwen de kans te geven op zichzelf te wonen. Ter vóórbereiding van het huwelijk natuurlijk, niet als doel! Dat latent subversieve stukje vrijheid werd in toom gehouden in een woonvorm die het midden hield tussen een […]
Lees verder
Naast de Katterug heeft Tilburg nóg een unieke plek in zijn midden! Het Koningsplein. Nu betekent uniek niet automatisch begerenswaardig. En dat is hier zeker ook het geval. Eerst het unieke. Om dat te begrijpen even een stukje uit een tekst uit 2014 nav. de 14e architectuurbiënnale in Venetie waarin het werk van ‘volbloed architect’ […]
Lees verder
Ooit was Nederland in de ban van een gevreesde aandoening: Flatneurose. Nu volledig vergeten, maar in de jaren ’70 een bekend fenomeen.Wat was er aan de hand? De enorme hoogbouwcomplexen die in de jaren ’60 overal uit de grond schoten waren gepland als ideale biotopen voor de moderne mens. Dat utopische woud der verwachting bleek […]
Lees verder
De binnenstad van Tilburg wordt opgeleukt door een enorm kernwandgebouw dat als een betonnen hooggebergte in de binnenstad is verrezen. Een kernwandgebouw? Wat is dat? Dat is een ‘lang gelaagd en geknikt gebouw dat als een muur de stedelijke ruimte begrensd’. Ontzettend geliefd tussen pakweg 1960 en 1980. Ze zijn vaak het middelpunt van grotere bouwprojecten […]
Lees verder
Troosteloos Optimisme 