Donau-City Kirche Wien. De containerkerk.

De steriele licht-brutalistische torens van UNO-city staan naast een onvervalst 70-er jaren station van de Weense U- Bahn. Afgeronde raampjes, eindeloze roltrappen en een gulle mix van kunststof en beton maken het tot een volkomen getechnocratiseerde vervoersmachine die fijn aansluit bij het monumentale optimisme van de UNO giganten. Mooi is anders, maar in tegenstelling tot gelijksoortige complexen stinkt het niet, is er geen bijna geen graffiti en heerst er een veilige sfeer. Dat is heel bijzonder en maakt de UNO-city tot een uitzonderlijke representant van de licht-brutalistische grootbouwprojecten.

Binnen al dat goed geconserveerde collectieve optimisme is er toch een flinke schandvlek te ontdekken. Dat dieptepunt is een kerkgebouwtje dat uit losse zeecontainers lijkt te bestaan. Een zwart geval dat op het eerste gezicht op een bouwkeet lijkt en spontaan de gedachte aan foute horeca opwekt. Om het ding een nog wat bedenkelijker uiterlijk te geven is het voorzien van een groot verlicht kruis dat je doorgaans alleen bij dubieuze religieuze splintergroepen aantreft. Een soort mix van Jacobse & van Es en de Positivoos.  Goedkoper en smakelozer kan bijna niet. Het ziet eruit als een zuipkeet.

Bij de nachtclub-achtige ingang hangt echter een bordje dat elke hoop op een leuk avondje met drank&vlees meteen de bodem inslaat: Kirche Christus, Hoffnung der Welt. Ga je naar binnen dan kom je inderdaad even in een andere wereld. Het interieur is rijk bekleed met hout en heeft een wat officiëler sfeertje dat de buitenkant. Totdat de zon naar binnen schijnt. Door de ronde gaten die hier de ramen vervangen ontstaat er dan een lichtspel dat sterk aan de bloedige slotscene van Tarantino’s from dusk till dawn doet denken. Een onontkoombaar, maar waarschijnlijk onbedoeld effect waardoor in- en exterieur toch weer passend worden verbonden.

Deze Donau-City Kirche-want zo heet hij- is een creatie van de architect Heinz Tesar. Hij wilde met zijn creatie de nederigheid van de kerk demonstreren. Dat is erg goed gelukt. Misschien wel te goed zelfs. De zielige puist is een staaltje religieus bouwen dat vooral verwijst naar de rommelige organisatie van het oerchristendom. Een wannabee nachtclub die nog afstotelijker is dan de steriele technocratische wereld die rondom te bewonderen is. Ongeloofwaardig en onherkenbaar. Hier wil je atheïst worden. En heel veel drinken.


De Donau City Kirche is-net als de UNO City-het resultaat van een competitie. Hier deden echter maar 6 architecten aan mee. De gelukkig winnaar was Heinz Tesar. Het gebouwtje lijkt op het eerste niet op een kerk (wel op de Kaäba in Mekka) maar heeft bij nadere beschouwing van boven gezien een kruisvorm. Om aan alle twijfel een eind te maken staan aan de zijkant staan 3 klokken opgesteld. Het armoedige uiterlijk heeft een nationaal tintje: Het bestaat namelijk uit platen chroomstaal uit de Steyermark -bekend om zijn staalindustrie die het grootste deel van Oostenrijks CO2 emissies voor zijn rekening neemt. Om de apocalyps een handje te helpen.

St. Honoré in Amiens: De paus en de Wereldtentoonstelling van 1937.

Dit enorme gevaarte van gewapend beton dat een verkeersplein in Amiens domineert is een kerk. Het is natuurlijk niet de bekende kathedraal, maar hij is even interessant. Hij is namelijk geïnspireerd op het pauselijke paviljoen voor de Parijse wereldtentoonstelling van 1937. Het Vaticaan deed daar ook aan mee. Dat was bijzonder omdat de kerk haar…

Lees verder

De Eben-Haëzerkerk in Utrecht: afhaalgeloof.

In 1960 verscheen er een vierkant gebouwtje in de Utrechtse wijk Zuilen. De met baksteen in de gevel geprofileerde naam Eben Haëzer verraad wat het is. Een kerk. Om die optimistische boodschap nog wat meer kracht bij te zetten werd aan de sombere baksteendoos een soort vrolijke klokkentoren toegevoegd. Want het oor wil ook wat.…

Lees verder

Eusibiuskerk Arnhem. Een fantasietoren als patiënt.

Arnhem werd in de oorlog voor een groot deel verwoest. Niet alleen tijdens de slag zelf, maar vooral daarna. De geallieerde bombardementen en de beschietingen door de Canadezen in 1945 vaagden een groot deel van het centrum weg. De toren van de Eusebiuskerk brandde af, stortte in en werd bij die gelegenheid letterlijk in tweeën…

Lees verder
MAJ's avatar
MAJ

Plaats een reactie