Tussen alle kitsch in Lourdes staat een gebouw dat uit de toon valt. Het lijkt op een Hoog Catherijne-achtig winkelcentrum dat zijn beste tijd gehad heeft. Hoewel je in zo’n omgeving instinctief direct op zoek wil gaan naar goedkope gymschoenen is er niets nuttigs te koop. Het assortiment beperkt zich tot wonderen en water. Het is namelijk en kerk.

Het gebouw is niet alleen een last voor het oog, maar ook voor het oor. Want het is standaard voorzien van muzak. Heel veel zelfs. Vanuit een verborgen luidspreker wordt non stop zoetgevooisde muziek over de omgeving verspreid. De genezende werking van het bronwater blijkt echter geen helende invloed op de muzikaliteit te hebben, want de kwaliteit is nog slechter dan in een doorsnee winkelcentrum. Naamloze vertolkers van goedkope reli-kitsch gebruiken intonatie als wapen en produceren daarmee een gekmakende akoestische deken die elke hoop op verlossing effectief de kop indrukt.

De enorme kerk bestaat uit ruw beton en grindbetonplaten. Een krachtige grijze mix die garant staat voor intimidatie en neerslachtigheid. Wie goed naar de ingang kijkt ziet dat die getooid is met de symbolen van de oudste Europese multinational. Alleen een betonconstructie die het midden houdt tussen een slecht getekend roosraam en gestileerde bisschop in de karakteristieke werkkleding maakt duidelijk dat we het hier toch met een geestelijk bouwsel te doen hebben.

Tijd voor een bezichtiging dus. We beginnen op het plein. De halfronde vorm beeldt natuurlijk een omarming uit. Een wat ongelukkige ode aan een bedrijfsgebonden gebruik dat toch wel voor de nodige schandalen heeft gezorgd… Ook het feit dat het interieur enigszins aan een verlaten sporthal doet denken maakt het er allemaal niet beter op. Alleen een Amerikaans aandoend altaar en een bovenmaats orgel zorgen voor een wat meer traditionele elementen die duidelijk dat we hier met een kerk te doen hebben. Desondanks zijn de kale trappen en de stukjes noppenvloer zo dominant aanwezig dat de associatie met een lager wal geraakt congrescentrum zich steeds duidelijker opdringt. Wie verder zoekt vindt beslist foto van de werknemer van de maand.

Buiten wordt er helaas weer vol overgave muziek gepleegd en rijst de vraag waarom de RK kerk nooit fatsoenlijk geschoolde zangers heeft ingehuurd. Je bevindt je in een soort dystopisch verlaten winkelcentrum waar de enige bezoekers nonnen en een verdwaalde bisschop zijn. Vanuit van die betonnen geloofsuiting zie je aan de overkant een Harry-Potter achtig bouwwerk dat duidelijk maakt hoe het allemaal begonnen is.

De bloei van Lourdes is geheel te danken aan Bernadette Soubirous, het meisje dat hier in 1858 op 14 jarige leeftijd een Mariaverschijning beleefde. Aanvankelijk door de kerk niet serieus genomen, legde zij de basis voor het bijna industriële commercieel-religieuze complex dat Lourdes tegenwoordig is. Een wonderlijke manifestatie van de dubieuze wijze waarop het authentieke geloof van wanhopige mensen wordt geëxploiteerd. Bernadette en hield er niets aan over. Behalve een medisch dossier dat de de kwaliteit van het wonderwater enigszins in twijfel trekt. Het aan astma lijdende simpele meisje verdween na haar confrontatie met de hoge clerus naar de Zusters der Barmhartigheid. Daar mocht zij van de jaloerse nonnen niet over haar bijzondere status spreken. Met die doelbewust opgelegde nederigheid stierf ze in1879 aan longtuberculose.

Van hun onbaatzuchtige daad van liefde merk je in Lourdes verder niets. Wel krijg je hier alles wat je van een 1e klas RK bedevaartsoord verwacht. Een vulgair religieus winkelcentrum met kitsch, vage beloftes en garantie tot de deur. Hier wordt je als spiritueel consument vakkundig leeggetrokken en prettig vermaakt. De Eglise de Bernadette accentueert die commercialisering van de wanhoop door als een shabby religieuze afwerkplek de groei op te vangen. Met beroerd geïntoneerd gezang als bonus. Hier voel je je pas echt bekocht.

---

De Eglise de Bernadette werd gebouwd in de jaren ’70. Hij speelt een belangrijke functie in de stijgende vraag naar de religieuze bediening van het enorme aantal bezoekers van Lourdes. En dat is niet mis: het is – na Parijs – de stad met de meeste hotelovernachtingen in Frankrijk. Er zelfs een Nederlandse winkel en tot 2017 reed er een bedevaart trein vanuit Maastricht. Desondanks blijkt het verrassend moeilijk te zijn de architect te achterhalen. Verlossende informatie wordt dus op prijs gesteld!