Na Meloni’s verkiezingsoverwinning in Italie zou je haast vergeten dat elke populist vroeg of laat in een laatste rustplaats terecht zal komen. Een troostende gedachte. Soms zijn ze zich daar van bewust en nemen alvast een voorschot op de toekomst. Dat is zeker het geval bij haar belangrijke populistische voorganger Gabriele D’Annunzio. Hij was een beroemd dichter, schuinsmarcheerder, fantast, oorlogshitser, beroepspopulist, overtuigd fascist en voorbeeld voor Mussolini. In de meeste landen zijn de sporen van dat soort lieden grondig uitgewist, maar niet in Italie.
Bij leven liet D’Annunzio hij een enorme villa bouwen waar alle grote momenten uit zijn leven vereeuwigd werden. Dat waren er erg veel want hij leidde een avontuurlijk bestaan. Het fraaiste object is ongetwijfeld een bijna volledig oorlogsschip dat in zijn geheel de bergen in is gesjouwd en als een balkon in de tuin ligt.
Een ander hoogtepunt in de bizarre verzameling is de auto waarmee hij 1919 Fiume veroverde en een eerste fascistische republiek vestigde. Daarnaast is er natuurlijk de extravagante villa zelf die vol staat met kunst. Vooral een enorme verzameling bronzen beelden van de Duce (en hemzelf) trekt de aandacht. Er is rekening gehouden met bezoekers met een krappe beurs en een klein huisje. Buiten zijn Mussolini-koelkastmagneten te koop.
Het schip in de tuin. In brons D’Annunzio en een ronde versie van de Duce.
Hoogtepunt van het geheel is een enorme tombe die is geïnspireerd op het mausoleum van keizer Augustus. Het gevaarte blinkt niet uit door knusheid en toont vooral dat bescheidenheid niet de grootse deugd van de toekomstige bewoner was. Die stierf in 1938 maar hij betrok het pas in 1963 omdat de bouw tot 1955 duurde.
De antidemocratische Held wordt tot in de eeuwigheid beweend door Grote stenen honden. Dat is toch wel andere klasse dan onze Pim die een eindje verderop ligt. De vergelijking met de onfortuinlijke heiland uit Rotterdam heeft helaas niet alleen betrekking op de hondjes. D’annunzio is dan wel dood, maar zijn succesvolle en gewelddadige opstand tegen de gevestigde orde echoot nog steeds na in het huidige rechts-populistische krachtenveld.
Wie daar wat aan wil doen doet er goed aan zijn spuitbus met verf te vullen en naar noord Italie te vertrekken. Er is nog heel veel ruimte op de marmeren wanden. En er zit nog steeds geen spatje verf op.
Het Mausoleum maakt deel uit van de Vittoriale degli Italiani -schrijn der Italiaanse overwinningen-, beter bekend als deVilla d’Annunzio. Hij betrok het complex in 1921 en breidde het uit met het oorlogsschip de Puglia, een grote verzameling memorabilia, een amfitheater en een bijzondere vijver in de vorm van een viool. Het mausoleum werd pas na zijn dood voltooid en bevat zijn lichaam in een sarcofaag op een hoge zuil in het midden. Het bizarre geheel ligt prachtig aan het Gardameer en is een bezoek meer dan waard.
Bezoeken: Via Arche 85, Gardone Riviera. Italië.
In bad voor een betere wereld. Badhuis Loevehoutsedijk / Anthonieplein Utrecht.
Dit onopvallende huisje met truttig hekje is niet zo onschuldig als het eruit ziet. Het belichaamt de banaliteit van het kwaad in een bescheiden vaderlandse vorm. Het diende namelijk als badhuis, poortgebouw en…
Lees verder
KDF-Bad Prora: massatoerisme voor uitverkorenen
De hemel is blauw, het strand is geel en de bezoekers zijn bruin. Niet door de zon maar uit overtuiging. In Prora kon de Übermensch met een krappe beurs op staatskosten van het…
Lees verder
Troosteloos Optimisme 