In 1960 verscheen er een vierkant gebouwtje in de Utrechtse wijk Zuilen. De met baksteen in de gevel geprofileerde naam Eben Haëzer verraad wat het is. Een kerk.

Om die optimistische boodschap nog wat meer kracht bij te zetten werd aan de sombere baksteendoos een soort vrolijke klokkentoren toegevoegd. Want het oor wil ook wat. De kerk was in gebruik bij Christelijk Gereformeerde gemeente. lang duurde het niet, want in 1979 werd de gewijde steenklomp weer verlaten en trokken de uitverkorenen naar een nieuwe behuizing. 

De bij protestanten ingebouwde neiging tot scheuren had echter geen vat op het gebouwtje zodat het zonder schade werd verlaten. Fijn natuurlijk, maar het robuuste baksteenblok bleef als religieuze footprint achter als afscheidsgeschenk voor de buurt. Je hoorde er in ieder geval niets meer van, want de klok werd meegenomen zodat de toren sindsdien als een betonnen valbijl dreigend zijn schaduw over de omgeving werpt.

Wie goed kijkt ziet echter dat daar drie ballen en een keu te zien zijn. Dat is natuurlijk verassend, want de bijbel geeft maar weinig informatie over de biljartkunsten van de profeten. Deze vrolijke verwijzing naar het driebanden is dan ook aangebracht na het vertrek van de uitverkorenen toen het gebouwtje de diende als onderkomen voor een sportschool en een biljartcentrum. 

Na dat sportieve intermezzo kreeg het gebouw toch weer een spirituele bestemming. Ditmaal een boeddhistisch genootschap. Daarvoor werd het engsiszins aangepast, en voila!
Het nieuwe uiterlijk is wel wat verwarrend en zal bij sommigen op de smaakpapillen werken. Dus om verwarring te voorkomen: een overtuiging kun je wel verspreiden, maar niet afhalen. Ook hier niet. 

Eben-Haëzerkerk. Gebouwd voor Christelijk gereformeerde gemeente. Na 1980 bilart-en kegelcentrum. Tegenwoordig: Longquan Tempel (van Groot Mededogen)
Gebouwd in 1960. Architect: ?
Plaats: Adriaan van Bergenstraat, Utrecht