De Prins Willem Alexander Brug domineert het rivierenlandschap oostelijk van Tiel. De enorme snelwegbrug is volledig van beton gemaakt. Zelf de bij hangbruggen in een sierlijke boog lopende tuien bestaan uit beton! Mooi is het niet geworden: de kolos bezit een plompe vormentaal die herinnert aan de grauwe wereld van Fishertechnik : grijs, doelmatig, maar […]
Lees verder
Kleiner gaan wonen is nooit leuk. Vooral als dat gedwongen is. Dat is niet direct de situatie waar je bij huis Doorn aan denkt. Het is immers een fors landhuis dat eerder het eindpunt dan het begin van een woon carrière is. Dat was het ook voor de voormalige Duitse keizer. Maar voor hem was […]
Lees verder
Als je op de bus wachten leuk vindt ėn van beton houdt, dan moet je beslist naar Maarssenbroek. Maarssenbroek heeft namelijk iets heel bijzonders in huis. Een serie brutalistische bushaltes die het openbaar vervoer een bijna grootstedelijke allure geven. Het zijn ruw-betonnen Fremdkörper die eigenlijk helemaal niet passen bij het karakter van de vrolijke bloemkoolwijk. […]
Lees verder
In sommige dierenparken kun je met een treintje op safari. Veilig achter het raampje rijdt je dan door een keurig samengesteld landschap waar je kunt zien hoe allerlei exotische dieren elkaar proberen op te eten, iets kapot maken of zich gewoon vervelen. Kunstmatige natuur om wilde dieren ook in gevangenschap de illusie van vrijheid te […]
Lees verder
Nergens is de Blijde Boodschap zo innig met de Grote Boodschap verbonden als in Hamburg. Daar staat in het stadsdeel Wilhemsburg de Maximilian Kolbe Kirche. De kerk werd gebouwd in 1974, maar kampte van meet af aan al met een slechte reputatie. Dat was bij meer experimentele betonnen kerken het geval, maar hier was het […]
Lees verder
De bouw van Neu Altona vaagde het hele stadscentrum van Altona weg. Sinds die begrafenis onder een park met flats en strokenbouw vormt het een fraai voorbeeld van de vroege wederopbouw. Eind jaren ’60 verschoof het stedenbouwkundige ideaalbeeld naar hoogbouw. Die werd prominent ontwikkeld in het centrale deel. Zo ontstond in een kleine 20 jaar […]
Lees verder
De lettergreep Alt heeft in de naam Altona niets te zoeken. Integendeel. Het Hamburgse stadsdeel Alt-Altona is zelfs volledig verdwenen. Dat is wijten aan de verwoesting in 1943, maar vooral aan de nietsontziende wederopbouw die daar op volgde. Neu Altona is het meest compromisloze wederopbouwgebied van Hamburg-en misschien wel van heel Duitsland. En dat heeft […]
Lees verder
Begin jaren ’80 werd het mogelijk een computer te kopen voor thuisgebruik. Je had er een flinke portemonnee voor nodig maar vooral veel plaats. Zo’n gevaarte bestond uit een toetsenbord, een flinke kast, erg veel snoeren en natuurlijk een monitor. En wat had je dan? Een computer. Heel modern. Maar zo modern dat het eigenlijk […]
Lees verder
Vanuit de trein naar Amsterdam heb je bij station Maarssen uitzicht op het historische stadshart van Maarssenbroek. Een verzameling onthutsend lelijke gebouwen met de naam Bisonspoor. De naam heeft niets met de verwoestende uitwerking van het langstrekken van een kudde bisons te doen, maar is een verwijzing naar de ligging aan de spoorlijn. Wie op […]
Lees verder
In Utrecht verdwijnt het zeelandschap. Dat is niet een boodschap die je met de aanstormende klimaatcrisis zou verwachten. Het gaat dan ook niet over geologie, maar over het enorme kunstwerk Zeelandschap van David van de Kop. Dat moet wijken voor de vernieuwing van het Smakkelaarsveld. Maar niemand wil het hebben.
Lees verder
Paleis Soestdijk is een ongemakkelijk gebouw. Het is groot, onevenwichtig en bestaat grotendeels uit allerlei 19e-eeuwse onderdelen. Desondanks bezit het een bijzondere schoonheid. En die is helemaal helemaal gratis te ontdekken. Dat is het échte geheim van Soestdijk. Tijdens mijn bezoekje op en mistige wintermiddag maakt het een troosteloze indruk. Het paleis moet hoognodig in […]
Lees verder
De woningnood is hoog en nergens is fatsoenlijke woonruimte te vinden. Behalve in Baarn. Daar staat paleis Soestdijk al een tijdje leeg. Anti-kraak is geen optie. Een asielzoekerscentrum gaat het ook niet worden. Wel vreemd eigenlijk: Het gebouw werd namelijk al vanaf de 19e eeuw bewoond door immigranten: de aangetrouwde leden van het koninklijk huis.
Lees verder
Warenhuizen verschenen aan het eind van de 19e eeuw aarzelend in de centra van grote steden en hadden al vóór de oorlog een vaste plaats in dat leefgebied veroverd. Hun echte bloei kwam echter na de oorlog. In alle binnensteden verrezen enorme overgedimensioneerde koop-bunkers. Nergens had dat zulke desastreuze gevolgenals in de wederopbouwsteden in Duitsland. […]
Lees verder
Het Walburgisplein is een van de eerste stukken van Arnhem waar tijdens de wederopbouw weer een gesloten geheel ontstond. Er werd niet gereconstrueerd, want de situatie werd radicaal anders dan voor de verwoesting. Het werd een dorps hofje rond de kerk dat sterk contrasteert met de rest van de naoorlogse binnenstad. Heel sterk zelfs: Het […]
Lees verder
Troosteloos Optimisme 