In bad voor een betere wereld. Badhuis Loevehoutsedijk / Anthonieplein Utrecht.

Dit onopvallende huisje met truttig hekje is niet zo onschuldig als het eruit ziet. Het belichaamt de banaliteit van het kwaad in een bescheiden vaderlandse vorm. Het diende namelijk als badhuis, poortgebouw en beheerderswoning van de Woonschool Anthonieplein. 

Wie vroeger als asociaal werd bestempeld moest naar een woonschool. Dat was een complex van kleine woningen waar onder streng toezicht bood werd getracht de ‘onmaatschappelijken’ te verbeteren. Een soort Hollands heropvoedingskamp eigenlijk.

En het toezicht was niet mals: er werd streng gecontroleerd: werd er goed gedweild, gestofzuigd? Gingen de kinderen naar school? En in bad? Via een systeem van plusjes en minnetjes werd een ander perfect bijgehouden. Bij al die opvoedingsijver werd natuurlijk ook de hygiëne niet vergeten. Om de aspirant-mensen schoon te houden was daarom een bezoek aan het badhuis verplicht.  

Door deze toegang kwam je in dat Hollands heropvoedingskamp. De beheerder kon vanaf zijn balkon de woningen rond het centrale plein comfortabel in de gaten houden. En het wassen? Wie wat fantasie heeft kan zich voorstellen hoe het er in de vochtige collectieve badruimtes achter de smalle vensters heeft uitgezien en geroken.

Eind jaren ’70 viel definitief het doek voor de woonscholen. Onmenselijk, bevoogdend, nutteloos en stigmatiserend.  Maar heeft het iets opgeleverd? Asocialen zijn er nog steeds. En sommigen hebben zelfs eigen partijtjes die het concept van de woonschool weer hoog in hun nationale vaandel hebben. Ze zijn luidruchtig aanwezig en wonen nu ontevreden in eigen huisjes -en helaas- ook zonder toezicht. Een eigen badkamer hebben ze ook. Eigenlijk overbodig, want sommig vuil kun je niet wegwassen.

MAJ's avatar
MAJ

Een reactie op “In bad voor een betere wereld. Badhuis Loevehoutsedijk / Anthonieplein Utrecht.

Plaats een reactie