Nazareth is niet zo genoemd omdat de verlosser hier geboren werd. De wijk is genoemd naar een hoeve die daar ooit lag en werd in 1952-53 in ijltempo uit de grond gestampt. Er kon ongestoord door vroegere bebouwing aan de toekomst worden gebouwd en dat kun je nog uitstekend zien. Nazareth ligt ingeklemd tussen de (later aangelegde) A2 en Meersenerweg en gaat in het zuiden over in de wijk Wyckerpoort die dezelfde sfeer ademt .

Ook hier wordt echter flink gewerkt om de mislukte droom van toen in een nieuwe te veranderen. Het duidelijkst is dat merkbaar door de tunnel voor de A2 die oorspronkelijk pal naast de wijk liep en goed te horen en te ruiken was.  Er wordt flinkt gesloopt en weldra zullen op het puinlandschap van nu wel woningen verrijzen die in het geheel niet meer opvallen.

Maar desondanks zijn nazareth en Wyckerveld nog steeds een prachtig stukjes wederopbouw en er valt gelukkig nog genoeg te beleven. 

Het is een waar feest der vooruitgang! Strokenbouw en uniforme woningen in baksteen. Maar vooral het Old Hickoryplein is een echt hoogtepunt: een overgedimensioneerd plein met spannende poortgebouwen. Ook zijn er nog goede voorbeelden van winkeltjes voor de middenstand te vinden. Het geheel had in een willekeurige oostblokstaat helemaal niet misstaan. Een prachtig stukje jaren 50!  Nazareth is echter net zoals al die andere geplande paradijzen echter nooit geworden wat de ontwerpers gehoopt hadden. En als er in de 70 jaar van zijn bestaan een verlosser is geboren, dan heeft die zich in ieder geval nog niet bekend gemaakt.

Geen wijk zonder kerk, en al helemaal niet in het zuiden. In 1959 verscheen dan ook de Antonius van Paduakerk die gebouwd met baksteen en veel beton de wijk een karakteristiek silhouet gaf. De kerk werd in 2011 gesloopt, maar niet helemaal: de toren bleef staan. Die zal wel tot in lengte van dagen boven de wijk blijven prijken. Als een nutteloze verlaten mijnschacht boven een uitgeputte maatschappelijke grondstof.